Zimowe wilki
Wojna stuletnia trwa w najlepsze. Konflikt między Anglią a Francją regularnie nawarstwia się i zyskuje nowe wymiary. Jest rok 1346. Psy z Essex straciły kilku ważnych członków swojej drużyny, a do wojennych działań włączają się Flamandowie. Osłabiona brygada nie ma wyjścia i musi walczyć dalej. Jednak stale zmieniające się dowództwo i niewłaściwe rozkazy sprawiają, że siła Psów staje się słabsza niż kiedykolwiek wcześniej.
Trylogia Dana Jonesa
Zimowe wilki to drugi tom trylogii stworzonej przez Dana Jonesa. Skupia się ona na losach grupy najemników zwanych Psami z Essex. Wyruszyła na francuskie ziemie w celu podjęcia walki z wrogiem. Pierwsza część serii pozwoliła lepiej poznać każdego z bohaterów powieści oraz nakreśliła cały kontekst historyczny. Zakończyła się ona opisem walki pod Crécy, która historycznie miała miejsce 26 sierpnia 1346 roku. Doszło tam do starcia między wojskami angielskimi króla Edwarda III i francuskimi króla Filipa VI. Akcja Zimowych wilków zaczyna się od razu po zakończeniu bitwy, więc jest bezpośrednią kontynuacją losów najemników. Najważniejszym wydarzeniem historycznym, wokół którego skupia się drugi tom, jest marsz armii Edwarda na północno-wschodnie wybrzeże Francji i zajęcie miasta portowego Calais. Był to niezwykle ambitny cel, co możemy też odczuć jako czytelnicy. Bohaterowie Z imowych wilków stają przed naprawdę trudnym zadaniem, jednak cały czas liczą na poprawę swojego losu. Powoli zaczynają myśleć także o powrocie do domu.
Kiedy historia splata się z fikcją
Największą zaletą tej trylogii jest fakt, że stara się ona wiernie oddać zarówno wydarzenia historyczne, jak i realia tamtych czasów. Z tego powodu bardzo często spotkamy się z brutalnością i surowością, które mogą wywoływać obrzydzenie. Losy czternastowieczny najemników nie są idealizowane i w żaden sposób nie zachęcają do przeniesienia się w tamte czasy. A jednak bardzo dobrze czyta się o Psach, podejmujących się coraz to nowszych wyzwań. To zapewne z powodu wartkiej akcji i bardzo plastycznych opisów. Całkowicie fikcyjni bohaterowie, tacy jak cała drużyna Psów, mieszają się z postaciami historycznymi, tworząc dobry obraz początków wojen między Anglią a Francją. Warto zwrócić uwagę na pojawiające się w książce liczne sceny walki, które doskonale oddają to, z czym mierzyli się wojownicy – zarówno ci rzeczywiści, jak i ci fikcyjni. Każdy rozdział poprzedzony jest cytatem z historycznych dokumentów, takich jak różnorodne kroki i annały, co doskonale spaja całość.
Doświadczenie historyka

Jednym z najważniejszych elementów książki jest posłowie, które doskonale pokazuje, że Dan Jones, zna się na tym, o czym pisze. Do doświadczony historyk posiadający rozległą wiedzę, której nie boi się wykorzystywać na swoją korzyść. W swoich powieściach dba o każdy szczegół i nie pozostawia czytelnika w niewiedzy. Dla wszystkich tych, którzy nie są wystarczająco obeznani w temacie wojny stuletniej, Jones zostawia posłowie, w którym opisuje wydarzenia historyczne, na których oparł akcję powieści. To krótka lekcja historii pozwalająca odświeżyć wiedzę, a także poznać nieznane dotąd fakty. Warto zwrócić uwagę na tych kilka ważnych stron. I chociaż wydarzenia historyczne są w tej powieści niezwykle istotne, to bardzo często stanowią tylko tło do przemian, jakie zachodzą w bohaterach. Ta część serii jest tego doskonałym przykładem. Pierwszy tom, Psy z Essex, nie skupiał się aż tak mocno na psychice i pogłębionej analizie bohaterów. W Zimowych wilkach natomiast to właśnie te elementy są najistotniejsze.
Kreacja bohaterów
Największą siłą Zimowych wilków są jej bohaterowie. Ci prości najemnicy nie są rozsławionymi bohaterami odnoszącymi sukcesy. To zwykli rycerze, którzy powoli tracą wiarę w to, o co walczą. Nawet jeśli od początku walczyli tylko dla pieniędzy. Postaci są pełne sprzeczności i bardzo często popełniają błędy, które wiążą się z nieprzyjemnymi konsekwencjami. Tam każdy ma coś za uszami. Przywódca grupy najemników, Loveday, coraz bardziej zatraca się w swojej przeszłości, przez co nie dostrzega w porę problemów, z jakimi mierzą się jego podwładni. A kiedy nie ma już o co walczyć, to należy wrócić do domu. Nie zawsze jednak ten powrót okazuje się możliwy. Bo czy można tak po prostu zostawić swoich sprzymierzeńców?
Warto zwrócić uwagę na sposób wydania tej serii. Książki są starannie wykonane, mają duży format, twardą oprawę i zdobiące je złocenia. Dodatkowo każdy tom zaopatrzony jest w mapę terenów, na którym w danym okresie toczyły się walki. I chociaż trzeci tom: Lwie serca jeszcze się nie ukazał, to już teraz możemy spodziewać się takiego samego, dopracowanego wydania. Podczas czytania zwróciłam również uwagę na to, że drugi tom został lepiej opracowany pod względem redakcyjnym. W pierwszej części pojawiały się literówki i niedopatrzenia w korekcie. Tutaj już ich nie znalazłam.
Podsumowanie recenzji
Dan Jones pisze z precyzją, którą porównać można do reporterskiej. Jego wiedza jest niepodważalna, a kontekst historyczny został ujęty w powieści w sposób bezbłędny. Zimowe wilki to powieść dla czytelników ceniących sobie realizm i mających odwagę zagłębić się w mroki średniowiecza. Ten drugi tom pozostawia wiele niedokończonych wątków, które sprawiają, że czytelnik nie może doczekać się trzeciej, ostatniej już części. Jak zakończą się losy Psów z Essex?
Natalia Harpula
@allmysonnats


