Archiwa wspomnienia - Dobre chwile

Czytając „Jeszcze słychać tę muzykę” ma się wrażenie jakby słuchało się baśniowej opowieści o zaginionej i zapomnianej krainie.

Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję

Książka stanowi próbę opowiedzenia w nowy sposób o ludzkim cierpieniu i wywołania dyskusji na temat eutanazji.

Historia „Wołyń” opowiedziana jest po to, żeby lepiej można było budować przyszłość. Warto ją przeczytać, nie można pozwolić na zapomnienie.

„Jak rozbiłam szkło” to wyjątkowa autobiografia kobiety, która wystąpiła z organizacji. Jako wykluczona nie może kontaktować się z rodziną.

W książce „Szklane ukłony. Moje 20 lat w Szkle kontaktowym” autor opowiada o Szkle, ale i o swoich przygodach związanych z radiem i telewizją.

Książka „O czym drzewa w Bieszczadach nie szumią. Ocalona z Sobiboru” to prawdziwa dziennikarska, rzetelna praca.

Książkę „Listy do Mileny” stanowi listowny zapis uczuć, emocji i przekonania, że ta piękna, szczera miłość jest skazaną na niepowodzenie…

Książka „Czarne lato” jest swoistą podróżą w czasie. Bardzo emocjonalną, pełną bólu i smutku, ale też pokazującą determinację i odwagę.

W książce „Bezsenność w Tokio” autor zawiera wiele prywatnych historii, które przedstawione są w mocno sfabularyzowany sposób.

„Spowiedź scjentologa” pokazuje, jak absurdalnymi prawami rządzi się scjentologia i do czego może doprowadzić człowieka.