Książka To nie jest kraj dla singli (oryginalny tytuł Non è un paese per single) autorstwa Felicii Kingsley w tłumaczeniu Marty Magdaleny Borkowskiej i Aleksandry Kondrat jest pełną humoru komedią romantyczną. W Polsce wydawnictwo Flow Books wydało ją w tym roku, chociaż we Włoszech ukazała się już cztery lata temu. Jak pisze sama autorka powieść nawiązuje do słynnej powieści Duma i uprzedzenie Jane Austen osadzając jej akcję we współczesnych czasach.

Co nieco o autorce

Felicia Kingsley jest pseudonimem literackim urodzonej w 1987 roku Włoszki Sereny Artioli, która z wykształcenia jest… architektem. Felicia debiutowała jako self-publishingowa pisarka w 2016 roku i bardzo szybko zyskała popularność. Aktualnie ma na swoim koncie pięć książek, z czego trzy zostały przetłumaczone na język polski. Felicia Kingsley pisze romanse lub komedie romantyczne osadzone w malowniczych sceneriach wykorzystując motyw „od wrogów do kochanków” lub fałszywych zaręczyn. Pisarka zyskała we Włoszech tytuł jednej z najważniejszych współczesnych autorek romansów.

Zarys fabuły

W powieści To nie jest kraj dla singli Felicia Kingsley przenosi nas do niewielkiego włoskiego miasteczka Belvedere w winiarskim regionie Chianti w środkowej Toskanii. Panujące tu relacje są typowe dla małych miejscowości, życie toczy się niespiesznie, swoim rytmem, a dynamika społeczna opiera się na plotkach. Miasteczko cierpi na deficyt samotnych mężczyzn i pojawienie się takiej osoby aktywizuje wszystkie panny i ich matki w okolicy. W posiadłości i winnicy Le Giuggiole mieszka Elisa Benetti z trzynastoletnią córką, matką i starszą siostrą. Elisa jest samotną matką i swoje życie podporządkowała wychowaniu córki, zarządzaniu winnicą i produkcji wina nie ulegając presji społeczności, w której „wszyscy są w związkach lub szukają swojej drugiej połówki”.

Kiedy umiera właściciel posiadłości zjawią się w niej spadkobiercy hrabiego – rodzeństwo Charles i Caroline Bingleyowie wraz z przyjacielem Michaelem D’Arcy. Ci młodzi ludzie obecnie na stałe mieszkają i pracują w Londynie, ale jako dzieci każde wakacje spędzali wszyscy w posiadłości wuja. Jako dzieci Charles, Caroline, Michael i Elisa byli przyjaciółmi, jak będą wyglądały ich relacje po szesnastu latach? Przed przyjazdem do Belvedere nowi właściciele podjęli decyzję o sprzedaży winnicy w czym ma im pomóc Michael. Co stanie się, kiedy Elisa odkryje te plany? Czy ostatecznie dojdzie do ich realizacji?

Powieść, którą chłonie się wszystkimi zmysłami

Głównym motywem, na którym oparta jest fabuła powieści jest dynamiczna relacja między parą głównych bohaterów – Elisą i Michaelem. Przechodzi ona od przyjaźni i fascynacji przez wrogość do miłości. Z tym motywem łączy się motyw spotkania po latach i sekretów skrywanych przez obie strony. Wyraźnie zaakcentowany jest także wątek samotnego, nastoletniego rodzicielstwa Elisy i związane z nim przeżycia młodej dziewczyny. To wszystko na tle znakomicie oddanego małomiasteczkowego klimatu włoskiej prowincji wzbogaconego o motyw zdeterminowanych matek poszukujących mężów dla swoich córek. To dodaje całości staroświeckiego uroku.

Toskania jako miejsce akcji została pokazana niezwykle plastycznie i sugestywnie. Felicia Kingsley maluje przed naszymi oczami nie tylko przepiękne krajobrazy winnic i gajów oliwnych, ale i samą posiadłość na tle różnych pór dnia. Zabiera nas do malowniczego Belvedere i Florencji. Oprócz tego autorka serwuje nam włoskie potrawy i zaznajamia z produkcją miejscowego wina. To wszystko sprawia, że chłoniemy powieść wszystkimi zmysłami zachwyceni atmosferą tego regionu Włoch.

Kreacja bohaterów

Ogromnym atutem powieści To nie jest kraj dla singli są jej bohaterowie i to nie tylko pierwszoplanowi. Psychologia postaci w powieści jest złożona i wielowymiarowa. Postacie są barwne, wiarygodne, realistyczne i w większości budzą sympatię. Relacje pomiędzy nimi są dynamiczne i często nieprzewidywalne. Główna bohaterka Elisa jest, jak przystało na prawdziwą Włoszkę, pełna emocji i temperamentu. Jest inteligentną indywidualistką, która swoją pozycję osiągnęła ciężką pracą i nie chce być od nikogo zależna. Czuje się odpowiedzialna na swoją rodzinę. Jest kochająca i lojalna. Za swoją łatwowierność i zauroczenie w młodości zapłaciła wysoką cenę i teraz niełatwo jej zaufać innym. Ale też mimo demonstrowanej pewności siebie nadal dręczą ją kompleksy. Bywa też uparta i złośliwa. Praca w winnicy jest jej pasją i poświęca jej cały swój czas. Jej siła i determinacja o wywalczenie sobie pozycji wśród ludzi w miasteczku, życie na własnych zasadach, zachowanie indywidualizmu wbrew presji społecznej są godne podziwu.

Z kolei Michael jakiego poznajemy na początku powieści budzi niechęć. Ten młody człowiek jest klasycznym pracoholikiem. Jego życie osobiste praktycznie nie istnieje, relacje z kobietami są bardzo powierzchowne i oparte na seksie. Wobec ludzi gra rolę aroganckiego snoba, a swoje prawdziwe emocje skrywa często pod maską obojętności lub ironii. Pobyt w winnicy przywołuje wspomnienia i emocje, które wytrącają go z równowagi. Z czasem zmienia się budząc coraz większą sympatię. Między Elisą i Michaelem od początku iskrzy. Początkowo próbują powrócić do przyjacielskiej relacji z dzieciństwa, ale z czasem ich relacja nabiera coraz bardziej zmysłowego charakteru. Do czego to ich doprowadzi – sprawdźcie sami. Bohaterowie drugoplanowi i wydarzenia z ich udziałem są nie tylko tłem akcji, ale idealnie ją uzupełniają dodając jej głębi i wielowymiarowości. Wprowadzają czasem dodatkowe napięcie, czasem humor, a czasem zmuszają postacie pierwszego planu do podjęcia zdecydowanych działań.

Narracja powieści

Narracja w powieści prowadzona jest w pierwszej osobie naprzemiennie przez Elisę i Michaela. Dzięki temu mamy wgląd zarówno w przebieg bieżących wydarzeń, jak i emocje tej pary bohaterów. Styl autorki jest lekki, płynny, zmysłowy, pełen humoru, a czasem też ironii a polskie tłumaczki świetnie go oddały. Akcja powieści To nie jest kraj dla singli jest dynamiczna, a włączone w fabułę przezabawne sceny oparte na komizmie sytuacyjnym czy zabawnych zbiegach okoliczności urozmaicają i wzbogacają lekturę. Warsztat pisarski autorki sprawia, że trudno oderwać się od lektury powieści.

Podsumowanie recenzji

Dla mnie śledzenie losów bohaterów było czystą przyjemnością i znakomitym odpoczynkiem. Poczucie humoru autorki współgra z moją wrażliwością, co pozwalało mi dobrze się bawić podczas czytania. Uważam, że autorka bardzo trafnie pokazała, że „duma i uprzedzenie” współcześnie także mogą nieźle namieszać w relacjach między ludźmi. Polecam wszystkim lekturę książki To nie jest kraj dla singli, ponieważ jest ona nie tylko przezabawna, ale także dająca do myślenia. Szczególnie spodoba się miłośnikom komedii romantycznych i Włoch. Osobiście jestem też niezmiernie ciekawa zapowiadanej na maj tego roku ekranizacji powieści.

Elżbieta Molęda